İlk Öpüş

Yürüdüm tüm gece, gece karanlıkKalbimde senden kalan küçük bir yırtıkİçeri sızan ışık değil, puslu bir yalnızlıkPayıma düşen ölüm değilse de gece kadar karanlıkGeçmişim toz, avuçlarımda hiçlikSana verebildiğim iki satır, ikisi de yitikGözlerinin değdiği sokaklar sen gibiGiderken beni de al, yokluğun ölüm gibiİlk görüşte başlar ayrılıkİlk öpüşte kal sen deÇalınır sessizliğin eski bir keman gibiAcıtır sakinliğin, hiç olmamışız gibiYazarken yarım kalan şiirlerin öncesiYaşarken yarım kalan aşkların sonu gibiİlk görüşte başlar ayrılıkİlk öpüşte kal sen de