Bağdat

Bazen bir bahane arar insan ,Düşmeden önce. Gülmüşümdür ,Seni hatırlatan o şarkılarda görünce…Kim bilir birkaç beste yazar çizerim,Bir gülüşüne. Bi’ sigara mesafelere içelim ,Diğerini o gözlerine…Neden her gece bekliyorum bu şehirde,O güzel gözlerine bakamıyorum?Mesafeler aramızda engel mi bilemiyorum?Ama her gün biraz daha yok oluyorum…Bi’ masal anlattılar Sanki kanıttı her hece.Zihnimden geçen her kelimeyeKefilim sebepsizce…Kim bilir birkaç bahane bulur gelirim,Hayalinle… O kokunu içime çekerim ,Gülümseyerek güzel yüzüne..