Bir çocuk düşün okula gitmek için uyanıyorÇalan alarm değil, siren sesi bağırıyorBabası işte eve gitmek için zaman yokBi kardeşi bi annesi hepsi sarılıp ağlıyorSaniyeler sonra çocuk kanla tanışıyorDüşen bomba annesiyle kardeşini ayırıyorİşte böyle savaş, şansı olan sıyırıyorO çocuğun bu dakkadan sonra kimseye hayrı yokEnkaz altında tam on iki saat sıkışıyorUyandırmak için annesiyle boş boş konuşuyorSuratı tozlu, yukarda köpekler havlıyorBabası gelmiş çocuğu bi asker çıkartıyorSevinsin mi? üzülsün mü? adam dövünsün mü?Diyo ki; oğlum unutma anneler ölümsüzdürÇocuklar günahsız mekanları cennettirDiyo ki; oğlum büyüdün sen artık bir erkeksinBu yüzüm niye dargın bi gel içeriye anlat o zamanBu gönül tek kaldı atıp hep içine oldu yalanBu yüzüm niye dargın bi gel içeriye anlat o zamanBu gönül tek kaldı atıp hep içine oldu yalanOynuyordum bu sokaklarda ben misketAdım ali 10 yaşındayım hayalim basketMiğferim yok inşaatta, Bulup taktım kasketYaşam zor artık annem ve kardeşime hasretBilmediğim biyerden bahsediyor babamOrda savaş yokmuş Orda ölüm orda bomba kasketBirde çocukların odaları varmış, Her gün yağmurluymuş havaGüneş yokmuş hiç hep kasvetİlk defa deniz görcem ben çok heyecanlıyımBalıklarla yüzüp, vapurlara bincemBabam diyo ki annen hep bizimle gelcekGittiğimiz yerde gözyaşların bile dincekUmut yolculuğumuz İzmir'den başlıyorduDeniz Güzel fakat tekne biraz su alıyorduCan Yeleği İçin İnsanlar neden savaşıyorduÜçyüz kişiydik ve kimse yüzme bilmiyorduNiye dargın bi gel içeriye anlat o zamanBu gönül tek kaldı atıp hep içine oldu yalanBu yüzüm niye dargın bi gel içeriye anlat o zamanBu gönül tek kaldı atıp hep içine oldu yalanBu yüzüm niye dargın bi gel içeriye anlat o zamanBu gönül tek kaldı atıp hep içine oldu yalan