Sorunun sensinBeynin sorunlarla yapar egzersizSür cefasını düş eksiyeBu durumu kendim hakkettimZaman hızlanıyor eskiye göreYa da azalıyor kalan süreHayattan ediyor emekliKusur aramıyor azrailSıra sıra gidiyor istekliÇabala çabala kır vur hesap etmeFarketmez kim korkak kim cesaretliAzalarak tükenir duygularınSor düşlerin bu bedene esaret miSanki huzurum lanetliDüze çıkamıyorum yokuş inmektenUzayın en uzak arafındayımBunaldım eve dönmektenYorgunum, göğüs kafesimi deliyor karıncalarBıçak altındayım ama acı yokTedavi ediliyorum çala paçaSesim az çıkıyor, gözlerimden anlıyorlarsa bu durum kârVarlığımın en ufak masrafı yokAma düşüncelerime biçilemez pahaGeceden gündüze nefretVarolmak dönüşsüz evreBaşa dönmeye mecal yok elbetHareketsizlik bi cehennemSoru içinde beliren kuşkuDüşününce filizlenen istekYok oluş çıkışınca cevap oysaBu tebessüm korkutur er geçGeceden gündüze nefretVarolmak dönüşsüz evreBaşa dönmeye mecal yok elbetHareketsizlik bi cehennemSoru içinde beliren kuşkuDüşününce filizlenen istekYok oluş çıkışınca cevap oysaBu tebessüm korkutur er geçSöyle kaç yemin bozdurdu kül tablanElvedalar hep tek bir kuru laflaYut tüm sözlerini kusmazsanYok saysanda yok olmaz onlar zamanlaSorun zorundalıklarınÇözüm için tanı kaldırımlarıGez şehri ez asfaltlarıTeslim ol nihayi sonuna sarılKim katil kim masumBeni mazur gör herkes şüpheliyken kilit ağzımElim istisna bak kalem arıyorYine dökülen tüm sözleri geri verecek sana mahsusEvim oluyor fanus nefes alamıyorum paydosYine bocalıyorum lanet bir kâbusRap yazacak kağıdım yıkılan kocaman bir yaşamın parçaları tutEtrafına savurBu enkazın altında can yok etrafına insanlar doluşmazlarAncak sessizlik kaplar çaresizlik artçı depremdir umutlar susuncaSuratıma kurulu tabancaTetiği çekince biter olayın buysaEn azından üzerini ört bu görüntü dert olur aklına kazınırsaGeceden gündüze nefretVarolmak dönüşsüz evreBaşa dönmeye mecal yok elbetHareketsizlik bi cehennemSoru içinde beliren kuşkuDüşününce filizlenen istekYok oluş çıkışınca cevap oysaBu tebessüm korkutur er geçGeceden gündüze nefretVarolmak dönüşsüz evreBaşa dönmeye mecal yok elbetHareketsizlik bi cehennemSoru içinde beliren kuşkuDüşününce filizlenen istekYok oluş çıkışınca cevap oysaBu tebessüm korkutur er geç