Kime sorsan ismini Frida Diego Nazım VeraAnlamsızlaşıyor şiirlerBu denli harap edilmişken yürekler görüyor serapİnkara mahal yok bu ruhum kadar karaNe büyük sahtelikler barındırdı hayatMesela cümleler güzelim cümleler yalanMesela beni bugün gören gözün bi'yalancıBen geçmişimde yaşıyorum bu çizgisel zamanŞu hayat mefhumuna uymuyorsam çok muÇokluk olan yerde zaten bi gariplik yok muÇocukluğumu dövdüler ben ağlamadım yoktunİstediğimi alamadım ve gücendim sen yoktunKorkarım bir uyumsuzluk hasıl olduBunca hiçlik içindeyken ruhu inkarlara boğdumBu da benim gibi bir ziyanı doğurduSevilmemiş bir insan ha varmış ha yokmuşSen geçerken içinden bu sokaklarınBen seni gördüm sana baktım an be anHiç görmüyor gözleri sanki perde banaYağmıyormuş gibi davranıyor yağmuraEy benim matemimin çıkış noktasıSen bu kainatı hücre kılan gardiyan mısın?Geliri kapkara bir yastan ibaretBir ömür bitmeyecek zor koşullu vardiyam mısın?İstirham ederim bir nefes müsadeÇok yorgunum ve bunu söylemek çok zor durumKulak vermeyene ne söylesen de nafileHiç kimse uymuyor şu sevgi denen tarifeBir vakitler sanardım gülümsemek marifetGülümsemek çileymiş tecrübeyle sabiteHiç kimse adımlarını yeltenmiyor takibeNezaketen dahi dokunmuyor kalbineKorkarım bir umut yeşertecek kadar yaşam gücüm yok artıkGüvensiz ve zamansız hislerim dumanaltıBir sokak lambasının dibinde ben boş bir karartıBir karartıyım sadece hiç bakmadığınSen geçerken içinden bu sokaklarınBen seni gördüm sana baktım an be anHiç görmüyor gözleri sanki perde banaYağmıyormuş gibi davranıyor yağmura.