Yalnız başımayım ayrı bir dünyaEksenim etrafında bir yer yokNe yaparsam kendime yaptım Takatimden eser yokKatlanamıyorum aptallığımaKızgınım öylece saplandığıma Bu bok çukurundan kurtulmanın yolu Sadece yazmak ahmaklığıma Dolu dolu içi boş varken insan ne yapar gerçekleri Sözler değil aslen sert çehreli, öfkem taşıyor manaları Yazdım yazdım defterleri gözler bekler sağanakları Bir kaçınız hariç Alayınız sahte ruhunu Siktiğimin kaltaklarıSorun olacak elbet bir gün bütün kalabalık içinde suskunluğum Boş konuşana öfkeli büyüdüm birden sineme yapıştı mutsuzluğum Tepeden tırnağa Hep kibrimi sardı egodan bir haber yoksunluğumÖlmek ve de yaşam arasındaki tercih göçmene benzedi yoksulluğumBen seçimimi yaptım Tek çarem buradan uzakta Gittiğim yerde de olmadı şansım Kış sert geçecek malum her haftaÖzlemi dizerim çizgili kâğıdaGönderirim pullu bir zarfta Aynı ben olarak döndüğüm evdeAylar sonra aynı konumda Tekrar tekrar Aynı telaşlarKaldığı yerden başlar Ben berbat neslimDeğişemem aslaDerdim ölmekten çokYaşayamamaklaGitmez şansım yaver Yok ki müsaadem, zaman akışına zırhtan irademHer olaya bakışım, yüzsüz ifademBunca olumsuzluklara rağmenMaziden anâ ithafenGeleceği meraklı gözle ararkenErken vazgeçemem ben derken Sabrım bile yıldı Düzenden Zaten dünden razıFaturalar aşıyor maşıÇabalarım ölümüme karşıFark yok taşıyor bu dizler naaşıÖfkem tam bir mareşalKavga verirsem değişir yazgıAsla kaderime duymadım saygı Tamah etseydim sorun olmazdıTaşırım kâğıdımı cüzdandaHer an her şeye hazır anlardaKimseye yaslanmadım agaGölgemden dahası yok arkamdaTek başıma bir yol ve de çizgiHer gün tantana art ardaÇekiyor zihnim, bu savaş Yüzleşmeye benzedi tanrımlaSarf ettiklerim aklımdaKendime verdiğim sözlerMecha ninja Bildiklerin onların hakkındaBeni tanımıyor hiçbiriniz İstemsiziz köle olmaktaÖzgür olmak ya da ölmek Ruhum bu durumun çoktan farkında