Bir şizofrenik tanı buE tabi bezdimBağırdım duymadılar, sesimi kestimSusunca güzel geldi iç çekişlerimAğlıyorsun birisi gülüyorken sesliKafama öyle bir an estin amaUnuttum yazamadım sanaAnılar teslimAy balam uzuyor günlerGeceler kısalıyorGeçemiyorum testiAteşten hırkalarla ayaktayımBu savaş meydanındaYaralı aşıklaraYardım ediyorken ne araSana geldi konu? Bezdim,Ve ne şarkılar söyleyecektim mikrofonumu kestinAy balam ölünce hatıralar yaşamıyor mu sandın?DeğilNe sen eski sensinNe göz altlarım yeniBuna aşk açlığı denirÇünküNe gözyaşı içilirNe hüzünler yenirÖldükSen de sıkma artık başkaKurşun işlemiyorAşkın acı dışında işlevi yokSöndükKayan yıldızlara özendirenHer ne varsaİzleri var hisleri yok.GördükBuğulu gözlerinden aldım ahıGelecek düşünceler beynimizde sildim anıSanki annem yaşıyor gibi birGün, param az veOdamda kaydediyorum Mihrimah’ıDinliyorum, kulaklarıma dert kaçıyorBilemedim, dile kolay sineye çektimSilemedim ki yaşlarınıÜzülme ben de bu kış gülemedimSeni sevebilmek hünerim deVe lakin düşüyorum kavgalaraGözlerinden gözlerimi ayırmıyorken usulcaNedense bakamıyorum aynalaraSevgi utanç veren bişey mi ki?İçimde bir sen varsın içinde kim?İçimde saf bir sevgi içinde kim?Yaşayamazsın o nefret ile içindekiHer taş bir kurulu düzen,Savaşmak adil.Sevmek ve sevilmek yaşamak tarihiYanaklarına hapsolmak ezberlemek bir vadiyiMaalesef tek gecelik sevişmeler bir bağ değilHüznü kıran coğrafyasın atlasıma konu olanBu dersi geçemezsem hazan alır,Olur da dinleyemezsen bir gün bunu, oku!Söz uçar yazı kalır...