Salam ey sözləriylə bir şairi məhv edən qadınSalam ey həyatımı Ahuzarə qərq edən qadınSalam ey xəyallarımı əlvidayla dəfn edən qadın hər gecələr yuxuma gəlib ağladan qadınSəni mən çox sevdim şeir kimi qəzəl kimiSəni mən çox sevdim xəstə həyatı sevən kimiHeç vaxt düşünməzdim tərk edib gedərsən məniÇünki mən özüm kimi vəfalı bilirdim səniGünəşi utandırırsan inan ki bir gülüşünləO gülüş Allahdan sənə verilən bir hədiyyəOlmadı başqalıryla dəymədi getməyinəSənə çox mən yaraşırdım soyadıma adın birdəSözlərim ağır gələr qulağlarına üzər səniMəniydim hər an yanında əllərini tutan səninBir vaxt xəyallar qurub evlənəy deyən qadınİndiysə başqa evdə özgə ocağa olur gəlinNəqarətGəlməni istəmirəm səninArtıq Sən oldun özgənin x2 (Mənim ola bilmədin)2'ci hissəBilmirəm ki kiminləsən və hardasan indi qadınGör nə qədər şeir yazdım heç birinidə anlamadınDeyirdin ölənə qədər əllərini buraxmaramBəs niyə biz görüşmürük 3 ildi anlamdım!Ağacdan bezəndə yarpaq edərdi küləyi bəhanəGəlişin edər mi xoşbəxt, gedişin qəlbi xərabəYoxmu bir çarə, qalmışam indi biçarə Yazdığım hər misra edərdi yarı ifadəHər sətirdə sən varsan amma adını çəkmirəm səninBilirəm deyilsən mənim olmusan artıq özgəninSadəcə yazmağımla birşeyi anladıram ki,Yenidən sevmək üçün qəlbimdə yoxdu taqətimBəlkədə üzülərsən deyərəsn nələr çəkmisənNarahat olma mənim çün artıq mən öyrəşmişəmSəndən tək istəyim var nə vaxtsa qarşıma çıxsanGedərkən apardığın gəncliyimi verərmisən?