Düşme

Düşme!Düşersen, bağımsızlığını ilan eder dostlarınGörüş günlerin yasaklanır, gelenin gidenin olmazBayram eder düşmanların, düşme!Düşünce, bütün düşüncelerin değişir hayata dairDostluk, arkadaşlık, aşk yeniden şekillenir beyninde, düşme!Hayatın ve dostların vefasızlığını görünce yaralanır duyguların en derinden, düşme!Düştün mü ilk önce güvendiklerin vurur sırtındanKimse bakmaz yüzüne, işe yaramaz adam olursunBir bir uzaklaşır dostların sendenTutacak dal bulamaz yorulursun, düşme!Düştün mü isyan edersin yaşadığın hayataGözyaşlarını dökersin her gece yastığaYılanın ne kadar masum, kurdun suçsuz, çakalın çakal olmadığını anlarsın iki yüzlü insanları görünce, düşme!Düşenin dünyada dostu yoğumuş aman amanYoğumuş ölem ölemYoğumuş aman aman, yoğumuş amanDüşenin dünyada dostu yoğumuş aman amanYoğumuş ölem ölemYoğumuş aman aman, yoğumuş amanDüşme, düşünce sahili olmayan bir deniz olur koca dünyaSığınacak bir liman bulamaz, kaybolursunİki yüzlü düzenbazlar hüküm sürerken, sen kederinden kahrolursunDüşme! Düştün mü baş ucunda bir tek anan olur, gerisi yalan olur'İmdat!" demeye engel olur gururun düşme!Kalıbı beş para etmez adamın söylediği sözden yaralanır onurun, düşme!Düşersen maziye dalar gider gözlerin, yazılmamış hikayeni okursunDüğümlenir boğazında kelimeler, kederinden kahrolursun düşme!Haddini de hesabını da bileceksin bugünlerdeYoksa farkın kalmaz bu yolda gelip gidenlerleSeni üzenleri hayatından sileceksin gerekirse, düşme!En iyisi mi bir kurşun sık hayatın orta yerine, barut izleri kalsın ellerindeAma sakın, düşme!Düşenin dünyada dostu yoğumuş aman amanYoğumuş ölem ölemYoğumuş aman aman, yoğumuş amanDüşenin dünyada dostu yoğumuş aman amanYoğumuş ölem ölemYoğumuş aman aman, yoğumuş aman