Bir dünyayı kurunca aklımın ucundaHissedersin biliyorum, nedensiz hatırlayıncaZamanın geçmediği hatır aralarında yol kenarlarında biriktikAh denizler çığlık atar dalgalarla martılar,biz kıyılardan silindikYerindesin hala aynı caddelerAynı hayal şehri kurduğum yıkıldığın.Özlersen gel, bi kahve içeriz karşılıklı Öylesine laflarız biraz senden biraz bendenLacivert kazağındanAyların sırasındanÖrgü örgü düşen saçlarınhayalime dolandıHayalime dolandığında yolların, kalır mıyım ? Rüyalarım hala senin sen gelmedin.Açıklama 38 - keşke söylesenbu kenti terketmek artık kolay değil.kapıyı kapatıp çıkamıyorum içeridenhalbuki tersimiz düzümüzden dikişlihalbuki güneşliyizsen gözümün önünde. arkasındaışıklar...anlıyoruz ki alakalı değil rölativiteyle ruhanlıyoruz ki mevsim mayısa değebilir.anlıyoruz ki prensesler de kalp sökebilironüçher şey dönüştüyse kuma yola hırkamı giyer çıkarım taleb etmiyorum, sırtımda taşıdığım gezegen gözlerim kapanıyor fakat dönüyorumetrafın;bakışarı müşfik, bakışları karadeğiştiyse zaman, yatıştıysa acınızmüsaitseniz, kapınızı çalacağım farkediyorum, çünkü dikkat ediyorumher kağıda farklı imza atıyorsunuz.farkediyor ve artırıyorummüsait misiniz ? kapınızı çalacağım. Misafir değilim. lütfen beni ağırlama. ihbarı idrak.teessüf ederim! haber değeri yok bunların meşgul etmeyin. sonra bir nota veriyorlar sesimiz kesiliyor. bakışlarımız düşüyor. arkamı dönüp bakmaya cesaret edinceokyanus, rüzgar, dalgalar... bir dirseğim sıraya dayalı kalıyor.