Hamiyet Yüceses
Hamiyet Yüceses, 20 Haziran 1916, İstanbul da doğmuştur.
Annesi Kadriye Hanım, babası marpuç tüccarı Halil Efendi dir. Küçük yaşlarda sesinin güzelliği ile dikkat çekti. Hafız Burhan hayranı idi. Haseki deki Hacı Kadın İlkokulu nda okudu. Babasının işlerinin bozulmasi nedeniyle 11 yaşındayken (1927) sahnede şarkı söylemeye başladı. 4-5 yıl boyunca Anadolu nun birçok şehrinde çalıştıktan sonra Gaziantep te uzun bir süre kaldı. Şöhreti İstanbul a kadar geldi. 1932 yılının başlarında Beyoğlu nda ünlü Londra Birahanesi nde Safiye Ayla nın kadrosunda gazino çalışmalarını başlattı. Selahattin Pınar, Sadettin Kaynak, Yesari Asım Arsoy, Mısırlı İbrahim ve Bimen Şen den özel dersler aldı. 1932 yılı Temmuz ayında Kadıköy Mısırlıoğlu Bahçesi nde düzenlenen yarışmada Türkiye Ses Kraliçesi seçildi. 1933 yılında eski İstanbul Radyosu nda programlara çıktı. Sahibinin Sesi, Columbia ve Odeon firmalarına plaklar doldurdu. Soyadı kanunu çıktığında Sadettin Kaynak ve Selahattin Pınar ın ısrarı ile Yüceses soyadını aldı. Sadettin Kaynak, Hamiyet in sesine göre besteler yaptı: O Dudaklar, Yasemen, Kirpiklerinin Gölgesi gibi. Bu plaklar, devrinde satış rekorları kırdı.
1940 yılında deniz astsubayı Fethi Yüceses ile evlendi. Eşi astsubay Fethi Yüceses i 14 Temmuz 1942 de, denizcilik tarihinde Atılay faciası olarak geçen, Atılay adlı denizaltının batmasıyla kaybetti. Bu acıyla söylediği Gitti de Gelmeyiverdi şarkısı çok meşhur oldu. Şöhreti; güftesi Abdülhak Hamit Tarhan a, bestesi Mehmet Baha ya ait olan, seslendirmesi oldukça zor, Makber adlı şarkıyla daha da arttı. 1944 yılında Kemal Mollaoğlu ile evlendi.1944 yılında yapılan bu evlilik 1955 yılı sonlarında ayrılık ile bitti. 1956 yılında Cumhuriyet Gazinosu nda sahnede şarkı söylerken dinleyiciler arasında bulunan genç tıp fakültesi öğrencisi Osman Sabuncu nun isteği olan şarkıyı okuyarak 40 yıl sürecek bir evliliğin temelini attı. Aynı dönemde İstanbul Belediye Konservatuvarı Türk Müziği İcra Heyeti nde görev aldı. 1946 da Hacı Arif Bey in Bakmıyor Çeşm-i Siyah şarkısını, araya bir gazel ilave ederek okuması çok ilgi çekti. 1949 yılında bu şarkıyı Odeon plaklarına okudu. Rekoru bugün bile kırılamayan bır satış yaptı. 1949 yılında açılan yeni İstanbul Radyosu nda 1953 yılı sonlarına kadar emisyon aldı. 1950 yılında radyodan aldığı ücreti üniversıte talebeleri ne bağışladı. Üniversite Talebe Birliği de her yıl düzenledikleri Edebiyat Yarışması nda Hamiyet Mükafatı adı ile ödüller dağıttı.
Taşlık Gazinosu, Maksim Gazinosu, Küçük Çiftlik Parkı, Kristal Gazinosu gibi dönemin İstanbul unun en ünlü gazinolarında assolist olarak sahneye çıktı.
10 Temmuz 1996 tarihinde Marmaris de vefat etmiştir. Cenazesi İstanbula getirilmiştir. Karacaahmet Mezarlığı na gömülmüştür.