[ VERSE 1 ](Hardayam?)Deyəsən özümdə deyiləmSonuncu səhifədəyəm, amma heç bir ümiddə deyiləmƏvvəl ömür-günün idim, indi könlündə deyiləmSənlə ağlaram amma inan güləsi gündə deyiləmQayıdacam hər şeyin əvvəlinə – 2014-əO vaxtkı ruh və görkəm öz yerində, yox kölgəmƏriyib sönmüşəm… qucaqla məni möhkəmRədd olub gedək burdan, yoxsa bizi anlamaz bu ölkəBu gün qəlbimə yatan hər kəs sabah gözümdən düşürNə qədər uzaq olsaq da məni həmişə özünlə düşünHəmişə yanındayam, qulaqcığında, dar anındayamGeridə bir il qalıb, dörd ildir ki, yollarındayamNeçə belə 25-lərə, neçə belə 9 dekabr-laraNeçə belə 19-lara, "Neçə belə əlvidalara"Qəlbi dağlaram, bir axmağam, şeirlər ərmağanMəhv olmuşam artıq, güc yoxdur namə yazmağaMahnılar kömək deyil, nə şeir dəftəriCanımı alan misralar, məlhəmi qırıq qəlblərinBir vərəq üstündə min bir ürəyə çarə tapan mənBu gün tənha qalmışam və hisslərim qəfəsdədir(Zibil)Dolmuşam yenəYazıb qəlbi boşaldıram, ruhu boğmuşam qəməMən nifrətə yaraşan hər hissi borcluyam sənəBəlkə də bir gün unuda bilərəm səni, yoxlayam gərəkÖlümə atdığım ilk addım sənə aşiq olmaq idiİkinci addımda özgələrini "sən" saymağı bildimƏn böyük arzum nə vaxtsa şair olmaq idiŞair oldum, qaldı şeirə layiq olmaq indiDemə ki, “səni sevə bilmirəm”, necə yəni “narahat olma mənə görə”Mən itirdiyim hisləri geri qaytarmışdım sənə görəAramızı vuran hər bir kəs aramızdaymış sən deməÖzgəsi gözlərini silməsin, ağlasan mənə görəBir təhərdi məni görən, dərd olurdu hər ağlamağımSəsinə möhtac olmuşam, susmağınsa güldən ağırBir əldə çaxır, o biri əldə qələm, vərəq darmadağınBircə qalan qəlbim idi, onu da məndən aldın axırSonuna çatır başladığımız hər yolİndi qırılıb qol qanadım, sənsə məlhəmimə dərd olQopar məni bu boz şəhərdən, apar özünlə qürbətəÜzümü güldür ayaq açıb qaçsın bu kədər qəflətənMən zəhərə şərbətəm, sən isti ürəyə soyuq yağışMən günəşdə zülmətəm, sən aylı gecədə yuxuma qarışƏlinə kimsə toxunmamış, qayıt gəl ki, bir qocalaqBu atəş səmaya qalxmamış, səpdin kül ocağaQəlbim həmənki bədbindi, baxmadı xoş gün dadınaGöz yaşıyla doğulan ümidi, dəfn edirəm külqabınaBəlkə səni bağışlamaqçün ikinci bir üz tapılarÖzünü görməyə həsrətəm deyə şəklinə gül uzadıramDedi ki, tale ayırsa bizi, qara bəxtimi süz yazınaSənə qismət olan məhəbbət, dərddir yüz qadınaŞeirlərimi düz saçına, bir gün ölsə bədahətimOnsuz bu sərxoş halım, cana min bir bəla gətiribHər gün ayrı içki masası, hər gün ayrı təbəssümHər gün ayrı sifət görürəm, hər gün ağrı və hər günAyrı bir hala düşürəm, ayıla bilmirəm heç səhəri günBütün olanlar isə cəmi bir-iki rumka zəhərçünÖzümə hakim ola bilmirəm, özü də sanki rola girmişəmNifrət edirəm özümə, necə belə məhv ola bilmişəm?Yazmaq istəyirəm, fikir bir yerə cəmlənmirAğ vərəqdə yoxa çıxıram və gedən nəfəs gəlmirNə qazanmaq, nə itirməyə dəyməz heç kimiKibirlə məhəbbət eyni qəlbdədirsə, keçməz heç kinin(Heç vaxt)Gələcəyim olaraq gördüyüm biriBu gün gözümün önünə gəlir keçmişim kimiAdına sətir düzdüyüm, bəndimə kin bəsləyir indidənİlk görüşdə aşiq olub nifrət edir ikincidəÖmür relsləri üstündə son qatar mən, ilki sənSən də çıxıb getsən əgər, bu göz yaşımı kim silər?[ VERSE 2 ]Çox tez böyüdüm, ağrılar keçəcək sandımSəni silməyə çalışır gəlib həyatıma girən hər qadınDünən ümid paylayan, sabah eşq dinlənər "Yardım"Edənin olmaz onda ömürdən gün dilənər saatınBu gün yaxşı ki, varam, amma sabah olmasam nə olacaq?Yolumu gözləsən də gözlərində nəm çoxalacaq, o dolacaqOnda gedəsi yerin olmaz, ölsən də ömür heç olarİnan ki, üzr istəməkçün belə həqiqətən gec olarXoş gəlsə də hər dəfəsində üzünü görməkSəndən uzaq durub, gündə birinin açardım örpəyinQırardım bütün qəlbləriSən olardım mənOnda bilərdin ki, nə deməkdir sevilmədən ölməkHələ də bilmirəm ki, doğrun hansı, yalanın hansıHər sözünü həqiqət sayıb, yanaşmadım müəamma iləYox əgər yanılıramsa, yaxşı onda durub izah eləHansı cəhənnəmdədir bəs xəyalını qurduğumuz ailə?Dolur risalə, qəmlə sonuSəhvən itirdim ömrümün yeddi ayını sənlə olubBöyük sevgimiz var idi, məhv elədin qəsdən onuHalbuki, unuda bilərdin aramızda hər nə olubYenidən gəlmişəm bax həmin ünvana qızılgül dəribAdını soyuqluq qoyub axtarmadın düz on gün məniHətta xəyanət etdiyimi düşünüb, üzümə gülmədinAxı incidə bilməzdim onun-bunun qızıyçün səniYox uzun müddətim, qarışacam izsiz qeybəMəni tanıya bilmədin, kibir-kinsizəm, siz deyiləmSənsizliyi yaşasam belə, mənliksiz deyiləmDüzü hər kəsdən məhrumam, amma heç kimsiz deyiləmUzaqda bəzi dost dediklərinFağırın süfrəsinə, ac qarına gedir tox dediklərinEyib bir az səndədir ki, sənə nankor dediklərinKar-kor, eşitmədin, nə görmədin, nə p*x yediklərinYenə həmənki gün olsaydı, güzəran olsaydıAğarza kimi qardaş, "Şeir gözlü gözəl" yar olsaydıSəbəbsiz getdilər, kimləri ki, mən ailəm saydımArtıq intihar eləmişdin, yerimdə sən olsaydınƏvvəl sevgidən yazırdım, indi şeirim əsəbdənƏvvəl məni pis edən şeylərə indi sevinirəm hərdənDəyişirəm əldən-əldə dolandıqca sevgi-məhəbbətÜrək elə hey deyir ki, "Hər axşam-səhər içib zəhərlən"Özündən uzaqlaş bir azKim qalacaq sənlə?Düşün, sənlə olan gün gələcək köz basacaq qəlbəSonda unudulacaqsan, bircə hiss qalacaq səndəKi, sev'məyə dəyməz heç kimi eşqin sanaraq həm dəHeç kim səndən biri deyil, hər kəs özgədirVə illər ötüb keçdi, kül oldum altında közlərinGözlərim yolunda qaldı, yox dəvası özləminƏn çox özüm üçün darıxıram, inan, boşdur özgəsiBəlkə bir-iki söz bəsimdi, görənə qədər kölgəsinMəni tərk edən kəslərin, dönməyə yoxmuş öhdəsiVicdansız valideyn kimi. – özgə qapıya atar körpəsinBu qədər kor ola bilməz insan ki, övladını görməsinMən nə qəddarlıqlar gördüm, nə yalanlar gördümDost ölən vaxtı, vecsiz olub sağ olanlar gördümBir qıza görə artistlik edən nə oğlanlar gördümKiçik dərəyə rast gələndə dağ olanlar gördümHeyif, bir az insafsızam, bir az mərhəmətsizəmBaş daşa dəymir, gəlmədən qəm dizə və fərsizəmAydındır mən qədər sizə, tənhalıqlar, çünki bəzənEşqi yaşamaq üçün bəs eləmirdi bir nəfər bizəBu qədər yorulmazdı qələm hər kəsə xətt çəkə bilsəBirgə güldüyüm dostlarımla bir dərd çəkə bilsəmÖzümdən uzaqlaşmaram, düzələrəm onda yol tapıbNə yaxşılığım vardısa haram elədi köhnə dostlarım[ VERSE 3 ]Ən başından səhv məndə idi, günah məndəAğladığımı görməyənə gözüm gələr quraq əlbətRuhuma ağrı verir, çoxdandır bu sual məndəHaqqımı niyə tapdaladı və niyə incidi Sura məndən?Mən o qızı sənətçi eliyib əl işlərinə kömək edəcəkdimİçimdə kin yox idi, vallah təkcə kömək edəcəkdimNecə düşünə bilmişdi, bunları nəyəsə görə edəcəyimiAxı heç kimi yox idi, ona etməyib kimə edəcəkdim?Arada sevgi qırağa, halal zəhmətimi yerə vurduBilmədim 5 ay sonra məni egosuna kölə edəcəyiniMəhşur olmaq istəyirdin, istədiyin yerdəsənVə bunun təşəkkürünü heç kimə yox mənə edəcəkdinEvinə pul qazanmaq üçün fağır qalmışdı aralardaStudiyaya gətirdim səni yığıb toyxanalardanKi, qazan əlin-ayağın təmiz, axı nə işin var oralarda?(Nəysə)Arada keç buralardanSənsiz keçir iyirmibeşlərimUnutdun "hər şey"in olan adamı saydın indi "heç nə"yinRuhunu kinlə bəsləyib, məhv edə bildin hər şeyiArada hörmət qaldı, gözlədin onun da itməyinO vaxtkı kimi durğunuq hələ də, tənha çaylar kimiyikQış günündə çıxan günəş, yayda yanvar kimiyikBir vaxt aldığımız hər nəfəsdə bir yerdəyikIndi tamam yad insanlar kimiyikXeyli günahkar idin deyə, mən sayırdım hər nazın eyibÜrək keçir həmin küçədən, ayaqlarım razı deyilSevgi sanırdım intahası deyil, eşq ən azı heyifYüzdən biri qalır sənlə “yanındayam”-ı hamısı deyirBaxışlarıma qəm çökür hərdənAyaq izləri seçildi gözlərimdən nəm çəkiləndəSəni bircə gün görməyəndə, nə qədər çox darıxırdımBeş aydır danışmırıq, gör ki, indi nələr çəkirəm mənBəlkə də bu həsrətimə əlacdı bir səsHələ də yolunu gözləyir həyəcanla, təlaşlı bir kəsNə vaxtsa keçər canımın ağrısı amma sağalmır hislərBütün doğrularımızı öldürdü ən adi bir səhvDama-dama gölməçə oldum, tüstüyə satıb gül iyiniAylardır közərdiyim sevgi ocağımızda kül idimHəmişə yanımda olduğunu düşündüyüm biri var idiOnun da son danışığı başqa cür idi(Heyif)Süzülür qəm sətirəGördüyüm hər insafsızı nədənsə sənə bənzədirəmÇatdın axır məqsədinə, səni qəm, məni yadlar aldıBu qədər yaxşılıqlar edib, pis biri kimi yadda qaldımBir ümid çırağı sönürdü hər günİçkinin təsiriylə başqa birinə dönürdüm hər günHəminki adam ola bilmərəm artıqSizin yaşadığınız şeirlərdə mən ölürdüm hər gün[ NAKARAT]Məni boğur bu şəhər, bu insanlarMəni yorur bu şeir, bu misralarGedirəm bir sabah qayıtmamaq ümidiyləGedirəm, əlvida, əlvida, əlvidaMəni boğur bu şəhər, bu insanlarMəni yorur bu şeir, bu misralarGedirəm bir sabah qayıtmamaq ümidiyləGedirəm, əlvida. Əlvida, sevgiylə(Məni boğur bu şəhər, bu insanlar,)(Məni yorur bu şeir, bu misralar)(Gedirəm bir sabah...)(Qayıtmamaq ümidiylə)(Məni boğur bu şəhər, bu insanlar,)(Məni yorur bu şeir, bu misralar)(Gedirəm, əlvida)(Əlvida)(Sevgiylə)