Kardeşim

Biz,bu ateş çemberinden de geçeriz,Geçeriz kardeşim…Çocukken,bir çoban değneğiyle toprağa yazdığımız,O yıldızlı,o şerefli sözleri,Bu hayatın alnına da kazırız,Kazırız kardeşim…Say ki bu bunaltı,Soylu,türkü dolu bir hayatın diyetiDeğil mi kardeşim,Yiğit kardeşimBabamın emaneti…Nerde çocukluğumuz,birdenbire büyüdükO navruz çiçeklerini biz mi topladık,Büyülü yıldızların altında biz mi uyuduk? …Yangından çocukluk kaçırır gibi,Birdenbire,apar-topar büyüdükBu çocukluk yanımız ondan,Bu kırılgan,bu zamana vahşi yanımız ondanOndan,omzumuzda adımız gibi taşıyoruz hasretiDeğil mi kardeşim,KardeşimBabamın emaneti…Biz bu dünyanın işvesine kanmamışızDamarlarımıza kadar incinsek bile,İncitmeden,çiğdem gibi topraktan sökmüşüz aşkımızıŞehirlere insek bile,şehirlerde sinmemişizBir söz vermişiz toprağa,Topraktan dönmemişiz…İnce bir yanımız var,bir yanımız erkekçe,Annemizden merhameti almışız,babamızdan kudretiDeğil mi kardeşim,Güzel kardeşim,Babamın emaneti…Bizim,bir parça ekmeğimizi,Acımızı,gücümüzü,Kanımızı bölüştüren Tanrı’ya şükür.Seni,bir kır çiçeği gibi,Yuvamıza iliştiren Tanrı’ya şükürKimse benim gözümle göremez seni,Bebek kardeşim,“Erkek” kardeşim…Bir “Kadir Gecesi” dünyaya geldin,Bunu bir bağış saydımSeni,binbir duayla,öptüm başıma koydumCanım kardeşim,Tanrı’nın nimeti,Babamın emanetiKardeşim,Babamın emaneti…