İyileşemedim,çok içsem bileİyileşemedim,sevilsem bile.kustum bütün kaldırımlarasustum kendimle savaşırkenmutsuz insanlar hatırlamazayık günüm hiç yok.belkide derdimi kendime saklamalıydım anlatmak bile faydasız artıkizlemek istediğim mazara bu değil fakat hep ben yollara baktımgözlerim korkuluk artık,kışlıklarımda sen kokcaksınderin düşünmek bazen ölümcül bir hastalıkmış,hemde ilaçsız.aylar sonra rüya gördüm bunu anlayıp kalktım anidenboş gelen bi şehir gerçek dünya olmuş olsa artık ne farkeder?trene gidişler vedalaşmalar,kuru karabalık insanlığıbi kaç sokak ilerde kalan veda edişler ve simitçi abilerevet içtim napcaksın? ne demiştin kalcaktındenemiştik, olmazdı fırsatları hep geri teptinrakı masama meze antibiyotik.canın cehenneme de yüreğim anlamıyo ki..mutluluk dedikleri uçucu madeyağmurlu havalarda kendime gelmekmutlu olmak bu kadar kolaykenkaybedişlerin zirvesi bu son raddeNakarat:İyileşemedim,çok içsem bileİyileşemedim,sevilsem bile.kustum bütün kaldırımlarasustum kendimle savaşırkenmutsuz insanlar hatırlamazayık günüm hiç yok,