Yerine başka birini sevemem kaybeden ben olamamArtık dar geliyor gönül evinde duramamHer saatim hergünüm hasretinle dolamazBi hiç uğruna hislerimden olamamSensizlik damarlarıma hançerÇiçeklerime dolu, tüm hücrelerime kanserSensizlik üzülmekti kalptenYada bu nefesi alıp verememektir aslenİçinde bulunduğum paronayak bi denklemYanlış yön zaten her ne tarafa dönsemAklım senle dolup taşar önümü göremiyorum bazenNasılsa umutlarım yaşayamıyor zatenUzun zaman oldu inşallah içimde çoksundurHayatımda olmayışını en azından çok buldumÇok sevdim gözlerinde kaybolmayıSürgün etti taşralarına beni ebedi son yurdumKendimden nefret edemem artık kader utansınBu puslu eşgalim aynalarıma yansırYanımda yoksunda her anımda varsınYine kanımda melankolik düşünceler tatlımSen gülümse gerisi mühim değilAma adından ayrı kalan mesafeler peşindeyimPeşindeyim yarattığın olgularınBu parçalanmış hislerimde yaşamıyorsan ölmeyi bilÇıkamadın mı hayatımdan halaNe yoktu sahi bende karanlıktan alaSokaklarından geçtim yıkılmış binalarArtık ıskalıyor bedenimi vedalarSusturuyor geceyi pusunBen hür olmayı beklerken yine gözümde mahpustumYalnızlık allaha mahsusturHenüz başlamadan son buluyor musun ?Söndü bilir misin gözlerimin feriDikenlerine katlanışımı özlemedim değilBi savaştayım kendimle kaybedende benimSözler komutanım, şiirler neferimBu cinayetin faili yokŞaibeli tüm hayallerim adında parmak izleri yokSevebildiğim her şeyden vazgeçtimAma vazgeçtiğim olamıyorsan en azından nefretim ol