Peşin-peşindeyim, senin değil 'hiç'in peşindeyimBeş keşliğimle eş zamanlı hatırladı bilincimNeyin helal, neyin leş olduğunu sonra sonra doğdu yolumEşip, aşıp, çözücezDelilikle dahiliğin eşiğinde, gözü pek gençÖzü tek de gözü çiftO yüzden öz iteklerDoğruluğunu hissikablelvukunla bulDünyayla hukuğun da buKorktuğundan çalar ruhSonra yakar yokluğunda mumKi bilirsin ki kiminin kini dilinde, kiminin içindeYine de hala zibidi, biziz yineÇatırdadı muhakkak ki malumHep aynı şeylere maruzuzVe muhattabımız yokİşin tuhaf anı;Muafların o laflarının arkasında durmaması e neyle dolu kumbarası?İçi boş, neyi neyle doldursa içip sıçıp?İçi boş, neyi neyle doldursa?İçinde yok hiç hevesi ve neşesi bile fosE ne bu poz?Vesilesiyle biz de işte izleyip; insanda,Neyi isteyip, neyi istemediğimizin istişaresindeyizİşitip daha rezilleri, hani sağ eliyle selam veripSolla boğan ellerin sahibi gibi"Elemin zikri de başke elem"se eğer; durumun faili, fikirBahaneniz bizken hazırRiske yakın seçim yapıp, piş bakalımO senin dediğin; "iş tanımı" malVe ofiste yapılırO yüzden, organiğinin yanında sofistike kalır"Peki, peki" diyip geç ve anca yiyip yiyip sıçKeyiflenip iç de tabi kekecimNaifliğini kaybetme hiçİçi boş, neyi neyle doldursa içip sıçıp?