Bölüm-I: BarakaBent 1Uyan kadınım, uyan.. Bana mahkûm kalmak lânetinBensiz bi' cesede dönen o bedeni diri tutan hayâletimCanımı benden aldın, küçücük ellerinle söktünBâri hiç değilse son nefeste bir tutam hayat getir"Makberim" dedim sana; sen "ölme" dedin, yaşattınO an inan ki mutluluktan gözbebeğim yaşardıÖlmemeyi de başardım ve görmemeyi ihânetiSadâkatimin ödülü güneşi görmeyen bi' karanlıkYalvarırım.! Ölümden başka çözüm ver banaYoksa son dilek hakkımı kullanıcam ölümden yanaÖmrümden kalan her ne varsa Tanrı sana bağışlasınSâhip çıkamadım ve benim bebeğim öldü, sen yaşa.!Ey hayâli her hâliyle ilâhlaşan tek kadınÇıldırdım, sana secde ettim Tanrı'mı sen sanıpMelek misin semâda, (yoksa) kan mısın damarlarımda.?Söyle; nasıl olursun hem en uzak hem de en yakın..?!NakaratUyan, bugün her günden daha karanlıkUyan, bana gel yine; sâdece benim ol BİR ANLIKBugün her günden daha karanlıkUyan, bana gel yine; sâdece benim ol BİR AN...!!!Bent 2Başka tende erirken sen adını sayıklardımÇığlıklarına koşmak istedim ve sonra dedim "adın batsın"ADIN BATSIN!! Vücûdunda bir yabancının eliİpek teninde gezindikçe benim rûhum yarım kaldıKıyamazdım, yanağına dokunmaya kıyamazdımBugünse belki yatağının başında sıra vardırIsırdığım dudaklarımdan akan kan da yatıştırmazKâlbim öyle öfke dolu ki göğsüme sığmaz artıkBir makaslık ip misâli bağlıymış "biz" denenVe "biz" ucuz bi' filmmiş; gönülsüz, hatırsız izlenenBi' varmış bi' yokmuş "biz"; dillerde gezen masalmış"Biz" inanmakmış içine ihânet katılmış hislereBin kere söz verdin, "gitmiycem" dedin ve unuttunKanattığın her yarayı senin hayâlinle kuruttumTutuştur tüm anıları içinde yanan ateşteSenin gibi bi' kâbustan uyanmamak, benim tek suçum bu..!