Garip bu insanlarGarip bu yangınlarBi' acayip dünya sanki vesait rüyalaraBürünürler eşkallereOynarlar vicdanımaDökülürken gözyaşlarımKayboldum kör kuyulardaYazmak sonsuzluğumdu garipVarlık yoksulluğumdu garipBilmek cahilliğimdi garipGörmek sanki kör olmak garipBulanık suratlar vardı garipNefreti doğurur sevgi garipHaklıyı haksızı ararken unutmuşum hakkı oldum bi' garipMosmor gözlerimin altı fosforu bol bi' rüyanın içindeyimAnlayamadım ki nerdeyimUnuttum bildiğim her şeyiBozuldu ezberim oyundu her şeyYanılttı her seferinde bu mercekİçimde yaşar bi' çocuk ama derdestAlt üst olmuş hayatı bi' serkeşArtık vazgeç diye haykır suratıma vazgeçmemYalnızlık mevsim değil ki yok olup gitsin senle beraberYağmurlar yağarken üzerime hayatta kalmaya çalışır cenazemHer geçen gün azalır zamanla sonsuzluğum arasındaki mesafemNakaratHer şey herkes çok garipBense bi' garibanım buralara yabancıHer yüz her düş müzdaripBu dünya gerçek sandığım koca bi' yalan mı ?Her şey herkes çok garipBense bi' garibanım buralara yabancıHer yüz her düş müzdaripBu dünya gerçeklerine kandığım yalancıVerse 2Gariptir anlatamazsınGariptir anlayamazsınPanikle uyandın her güneKabuslar çökmüş gecelerimeFanustan çıktım debelenip hepMahsustan düştüm gezegenineTaaruz var sürekli kaderime Bilemem yaradan zehir mi katmış kadehimeUsanırım ama uslanmamSon günümde olsa bitse ömrümUzanırım üzerine bulutlarınUzatırım ayaklarımı da umutlarımaÇok yorgunum üşenirim ölmeye garipUnuttum etmeyi tövbe deCasus gibi peşimde gölgelerElimi kolumu bağlar düşüncelerGarip geçir manik atak aklıma mukayet olBi' gün anca biter aga bi' düzine jointÇünkü kafamın içinde yaşar onca klonİçi dışı bir olanı bul ona de dostHer geçen gün ellerine veriyorum kozKendine getirdiğini sanar onu 2 gram tozMosmor gözlerim içmektenİçine çekiyo' bu karanlık kozmosHer gün trafikRuhum trajikomik bi' hikayede lunatik bi karaktere denk düşmüş garip bi' çareDünya garip bi' sahne40 yıl hatrı olan hangi kahveSanki yakama yapışan bi' lanetYaşamak ruhuma garip bi davet