Eylülden nefret ediyorum tekrar tekrarGeldi mi geçmeyen aylarAğzına sıçmaya yemin etmiş gibi darmadağın yine etrafHer sabahı sancıErkenden olurum akşamcıBiraz pilaki biraz rakıBu yalnız evimde bir tavır takındımBoşKendime verdiğim sözler var yaYerin dibine batsın sıraylaBenim içimdeki bu yaraylaAlay ederler ancak uzaktanİçine düştüğüm acı var yaRuhumu sarar bütün hızıylaDayanamadığım bu sızıylaAlay ederler ancak uzaktanİstemesinler benden iyilikİstemediğiniz kadar kötüyüm artıkİçimde yok benden iyisiBir tek aptallığınla benden iyisinİltifatların zemherisiBu sonsuz yolculuğun finali değilsinYorgunluğuma değsin bariSon kez içini bana döker misinHasreti geri öder misinEn başa geri döner misinDeseler boynumu kırsalar da dönemem arkamaBu da huyların en pisiDaha kaç kere yıkacaktın surlarımıÜstüme düştü duvarlarGönlüm saraydı virane oldu veSonunda bitti bu davaKendime verdiğim sözler var yaYerin dibine batsın sıraylaBenim içimdeki bu yaraylaAlay ederler ancak uzaktanİçine düştüğüm acı var yaRuhumu sarar bütün hızıylaDayanamadığım bu sızıylaAlay ederler ancak uzaktanGörmek zor bakmak kolayİçimdeki hisleri etmem kobayİsyanıma çekmem duvarHer cümlem güneşi tepemden kovarKapanınca tüm ışıklarYüzün aklımı zapt eder hışımlaBu yüzden hep karanlıkla işim varBaşbaşayım kışımlaBen hariç her şey yolundaVazgeçmek zor olur yaKendinden nefret etmenin sınırı yokOnurun aklını yakıncaİyi insanlara iyi sonlar yokBunu biliyorum içten içeUmudun bir faturası yok nasılsaYine düşüyorum aynı hiçe