Korkmuyorum ölmekten düşmek kadarKafayı kaybetmemek zaten yalanTasayı sırtlandık, sırtımız yaraBana bu sokakların öğrettiği kocaman yalanPoz veren yalan, bilâkis rol kesen yalanPratik yol kefen kafam, seveni bekleten yalanAnca kadın ve para, bu ara rap’te kavga yokBu yüzden duyduğum coğu rapçi yapar tantanaPencereler cam cama da yok ki muallimlerÇünkü kendini kaybediyor o büyük abiler!İşler adiyken gerçek vizyonları b*kBu yüzden kalabalıkta daha adam büyük abiler!Gözlerim baktığında gördüğü buDüşlerime değer kaybettirdi kaderin kuruEgonu kaybet ve kendini İnsan önce kendi kendine olmalı duruKendime kızıyorum içimdenKafamda bir sinirle kaybolacak isimlerKalemim ayrılmaz gerçeklerden, bu yüzdenÇoğuna göre tabi pisim ben!Tabii ki pisiz ama pislik değil!Yolumda yürüyorum düşlerimde mistikHayaller içindeyim hayallerim eşsizÇünkü hayatların içindeyim renksiz!Hayallerin ortasına izmarit bas!Cümleler anlamsız yitenlerin çoğaldıkçaZamanla korkutmuyor artık beni karanlıklarİçimde ölen birileri kadar yaralı varPara mı? (ahh) hayatın para mı? (vah)Beyazı öldürdük elimizde bi’ kara varUmudu bi’ zara sat, yamulmuş kaderin (ahh)Bilirsin her yanlışın bir şekilde bedeli var!Yolum dik hayat sıkı biliyorumKaderime inadımdan gülüyorumGörüyorum tabi çözüyorumYavaş öldüren bir hastalıktı hayat biliyorum!