En başta tekti insan, bir nefesle çoğaldıAttığı her adımda, yeni yüzler gördüBoşluğun ta içinden, seçmeyi bilemediKendi gözüyle görse de, değişti gerçeğiBir adım daha attı, karardı DünyaGeri dönmek istedi, korktu çekindi.Tek başına...Tek başına...Tek başına, kaldı dünyadaSahip olduğu her şey, bir anda yitip gittiAnlam bulduğu dala, sımsıkıca sarıldıKara büyü gibiydi, yalnızlığın öfkesiSarmış gibi zamanı, geri dönmek istediBir daha açtı gözü, görmek için anlamıOysa ki göz yetmezdi, sevmek için insanıTek başına...Tek başına...Tek başına...Kaldı dünyadaUnuttu tüm sevgiyi, aşkı, acıyıDüştü tek bir seferde, kara zaman içineÇemberde en derinde inzivaya çekildiSessizliğe büründü, başa dönmüş gibiydi.Derin derin bakarken bulduğunda kendiniYine tekti insan, toprak içindiTek başına...Tek başına...Tek başına...Kaldı dünyada