Dema bavê min hîn sax bûŞevek ez çûm cem, dil bi pirs bûMin got bavo xelk dibên hûn mihacir inBê ax û qad û bê mal inKa metên me, pismamên meKa rez û dehl û darên meRadimûsim herdû destên teQey tune bû sêv û gêlasên meBavê min got wer keçkoka minEz kalekî heftê û heşt sal imGot kê dîtiye kalê bi guharKê dîtiye pîra bi xirxalEmir diçe weke par û pêrarEm teyrên xerîb koç dikin hercarMin got bavo qet neçûme welatNedîtime qet berfa sibatŞevên dirêj, çîrokên civatNelîstim pêncok û xar û kafBer derê xelqê weke xerîbBê dost û yar û bê hebîbRojek bê tirs û bê pirsanNebûm mêvana ap û xalanDestê min girt, xist destên xweGot yê koçber , feqir û jar eGot kê dîtiye kalê bi guharKê dîtiye pîra bi xirxalEmir diçe weke par û pêrarEm teyrên xerîb koç dikin hercarBABAMBabam henüz hayattaykenYanına gittim bir gece, Merakla dedim kiMuhacir olduğumuzu söylüyor herkesYersiz yurtsuz, evsiz barksız olduğumuzuNerde teyze hala, nerde amca çocuklarımızNerde bağımız, bostanımız, ormanımızEllerinden öperim babaYok muydu elmalarımız, kiraz bahçelerimiz?‘Gel kızcağızım’ dedi babam ve eklediMerdiveni seksene dayamışım benKim görmüş küpe takan bir dedeyiKim görmüş ayağında halhal bir nineyi?Harcanıp gidiyor ömür sanki dün gibiVe biz yaban kuşları göç yollarındayızDedim ki hiç gitmedim yurduma babaHiç görmedim şubat karınıUzun masallı geceleriNe beştaş ne misket oynadım, ne de aşık attımUzaklarda el kapısında bir garip sankiNe bir dost ne bir sevgiliBir gün bile olsun sorgusuz ve sualsizOlamadım eşe dosta misafirAldı ellerimi avucuna ve dedi kiGurbette olan fakirdir, yoksuldurKim görmüş küpe takan bir dedeyi,Kim görmüş ayağında halhal bir nineyi?Harcanıp gidiyor ömür sanki dün gibiVe biz yaban kuşları göç yollarındayızMY FATHERWhen my father was still alive,One night I went to him, with a heart full of questions.I said “Father, others say that we are immigrants, And that we are without a land, soil and nest.”Where are our aunts, our cousins?Where are our yards, our branches?I’ll kiss both your hands,Didn’t we have our apples and cherries?My father said “Come here my dear daughter.I’m an old man of 78 years.Who’s ever seen an man with an earring.Who’s ever seen an old lady with an anklet?”Life goes on just like yesteryears.We the emigrant birds, we immigrate as always.I said father “I’ve never been to my homeland.I’ve never seen the snow of February,The long nights, the fairy tale tales.I’ve never played five stones and marbles.”Like strangers in the presence of others,Without a friend, a loved one or a lover.Not a day without any fear or questions,Did I become the guest of anyone.He took my hands into his hands,And said “He whom is an immigrant, he is both poor and woeful.Who’s ever seen an man with an earring.Who’s ever seen an old lady with an anklet?”Life goes on just like yesteryears.We the emigrant birds, we immigrate as always.