Son

Yokluğunun kapısında seni bekliyorumSözlerinin acısı hala içimdeSeni ilk gördüğüm günü hatırlıyorumKayboluşumu görmüştüm o an gözlerindeÖnümde sonsuzluk kadar yitik bir zamanHayalinde arıyorum hala kendimiKabullenmişken gidişinin acısınıSen ise çok gördün bana o sahneyiSessizliğimin görüntüsü sensinOlamamışlığın sesi senNasıl durulacağını bilemeden yaşıyorumÖnce sesim içinde cevap bulmuştuSonra kara perdeler girdi aramızaTam yeniden canlandığımı sanırkenUyandım bir anda ıssızlığımın ortasındaÖnümde sonsuzluk kadar yitik bir zamanHayalinde buluyorum hala kendimiKabullenmişken gidişinin acısınıSen ise çok gördün bana o sahneyi