. Olmak ya da olmamak, işte bütün mesele bu!Düşüncemizin katlanması mı güzelZalim kaderin yumruklarına, oklarınaYoksa diretip bela denizlerine karşıDur, yeter demesi mi?Ölmek, uyumak sadece!Düşünün ki uyumakla yalnızBitebilir bütün acıları yüreğin,Çektiği bütün kahırlar insanoğlunun.Uyumak, ama düş görebilirsin uykuda, o kötü.Çünkü, o ölüm uykularındaSıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısındanNe düşler görebilir insan, düşünmeli bunu.Bu düşüncedir felaketleri yaşanır yapan.Yoksa kim dayanabilir zamanın kırbacına?Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesineSevgisinin kepaze edilmesineKanunların bu kadar yavaşYüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesineKötülere kul olmasına iyi insanınBir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken?Kim ister bütün bunlara katlanmakAğır bir hayatın altında inleyip terlemekÖlümden sonraki bir şeyden korkmasaO kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünyaÜrkütmese yüreğini?Bilmediğimiz belalara atılmaktansaÇektiklerine razı etmese insanları?Bilinç böyle korkak ediyor hepimizi:Düşüncenin soluk ışığı bulandırıyorYürekten gelenin doğal rengini.Ve nice büyük, yiğitçe atılışlarYollarını değiştirip bu yüzdenBir iş, bir eylem olma gücünü yitiriyorlar.