Sence hangi rüzgar kokunu buraya getirdi?Seni unutmuş olsam bile ben resimlerle yetindimAslında gittiğin gün dönmeyeceğine emindim de..Boşver, kırık kalbim hala senin evindirToplamam gerekirken daha da fazla dağıtmışımHaylaz bi çocukmuşum bileklerimi kanatmışımSen beni üzmek için zahmet etme, neden dersen;Hayatım gökkuşağıydı ellerimle karartmışımBu dünya zalim inan kaybederek yaşanmıyorSinirle kalkıp giden hiç bir insan başarmıyorNe garip en az dünya kadar sahtesinizÜzüldüm derken bile gözleriniz yaşarmıyorArtık faydasız bu ceplerimde kalan hislerÇünkü unutabilmek yürek değil zaman isterHer şeyi anlatırdım bugün biraz kalabilsenBir daha üzülemezdin benim kadar yanabilsenUzaklarda bir yerdesin belkiSana tekrar gel diyemem biliyorsunBir ömür beni sevmeni bekleyemem..Uzaklarda bir yerdesin belkisana tekrar gel diyemem biliyorsunbir ömür beni sevmeni bekleyemem..Kendimle hiç bi zaman barışamam ben,Belki de sırf bu yüzden aynalardan nefret ediyorumHerkese gitmişim de bir kendime gelemiyorumÇabalayacak gücüm varda taş kalbini yenemiyorumDeğişmedi gözlerimle görebildiğim her yanımsınKimseyi sevemiyorum içim gider sen kalırsınSonunda değiştin mi bilemiyorum gerçekleriUnutacak olursan da gözlerimizden tanırsınElimde bi resmin var gülümsemiyor artık banaBilirsin tüm geçmişi saklamıştım sandıklaraNe yapsam olmuyormuş kabullendim bahtım karaİçimde cehennem var diklenirim yangılaraGözlerimden düştün artık hafızamda yaşıyorsunOrada büyüyemezsin 18de kalıyorsunVe artık geri dönmeni bekleyemem senden amaBoyalı gözlerinle hala güzel bakıyorsun