Polemick Ölüm Yakın Sözleri Verse 1 -Kaygı Kanrevan- : Ben kuruntular kuruttu dilimi kurtuluş gerekli, Zaferi kim kazandı belirsiz bu öfke gereksiz çocuk, Silkelen bir önce tozlu geçmişinde yolculuksa kalbi zendeler eminim onsuzluk, Acı denen olay ki hayal tarlasında korkuluk Umutsuzluk boyumu aşmış, Barış susar durur Kibarca yaklaşır bir şeytan elmasıyla kandırır Vakit geç olur bir anda tükenince son soluk Durma yaz kalem yaz sefil bir sevgi aktar oraya Benim uykuda yok mutlu rüyam Ölüm gelir alır beni uykumda arkamdan ağlama yar Geçmişim buruk biraz ben az biraz hatalıyım Hayat kırdı kalbimi evet biraz hasarlıyım Alttan alırım herşeyi yeri gelir atarlıyım Ölüm nasıl bir duygu, ölmeden yaşar mıyım? Nakarat -Polemick- : Çıldırıyor başım al kurtar beni ben korkuyorum kendimden Ölüm yakın baş ucumdaki azrail beni alacak bedenimden Verse 2 -Polemick- : [ reklamı gizle / hide ads ] Sesini aç bu şarkının ki ağlaman duyulmasın İşine geldi insanın zor sual sorulmasın Koşmadan yorulmayan bedenle söyle kim sever Deparı attı koştu Bayro yarıştan kovulmasın Ölüm gidenle ölmek ve dönmek şu toprağa Çok garip yaşam dur gitme kal paşam Demekle olmadığı gibi söndü gitti yaşam Solmayan gülün elimde sağlıcakla kal paşam Hükmün olsa kadere karşı yapma dur karşı çıkma Alın yazında buysa ağladığını duysa keşke dönse keşke Sevse keşke keşkelerle olsa keşke Dünya kazan ve insanoğlu ateşte Belki bir resimde kaldı solmayan gülen yüzün Resmin yeter of gün doğar biter hüzün Hiçbir önemi kalmadı sensiz ağlayan gözün Emanet ol yaradana budur kardeş son sözüm Nakarat -Polemick- : Çıldırıyor başım al kurtar beni ben korkuyorum kendimden Ölüm yakın baş ucumdaki azrail beni alacak bedenimden