Bedirhan Gökçe - Baba Uyan SözleriHer sabah annemin sessiz iç çekişleriyle uyanmaya başlamıştımAnnemin gündüzleri yüzü gülmüyorHer gece ağlıyordu.Saçlarımı okşuyor, gözlerime bakıyorKadersizim diyorduKadersizim kızımBahtı karalım benim.Ama ne kadar sorsam da niye ağladığını söylemiyorduDaha küçüksün yavrumBüyüyünce anlayacaksın.Babama koşuyordum,Babam mutfakta sigara içiyor,Hadi salona git kızım duman seni hasta eder diyordu.Sen niye içiyorsun o zaman babaSigara senin sağlığına da zararlı deyimli yaniYorgun gözleriyle Öyle ya doğru söylüyorsun kızım deyip gülümsüyordu.Dudak kıvrımlarında kaybolan sanki yaralı bir gülümsemeydiAcı bir gülümsemeOysa benim babam böyle gülümsemezdiGözlerime acı acı bakıpHadi sen salona geç demezdi.Hem nedense son zamanlarda babam çok öksürüyorAnnemde çok ağlıyordu.Annemin sessiz iç çekişleriyle uyanmaya başlamıştımNe çizgi filmleri seviyordum artık ne barbi bebekleriBabamın yüzü gülmüyor, annem hep ağlıyorduBeş buçuk yaşındaydım.Üstelik günler hiç geçmiyordu.Herkes daha küçüksün derken altı yaşım bir türlü gelmiyordu.Sabahları erken kalkıyordukAnnem beni komşuya bırakıyorBabamla yan yana yürüyüp kayboluyorlardı sokağın öbür başındaOysa annem çalışmıyorduBabamda erkenden niye nereye gider söylemiyorduPencerenin önünde dönüşlerini bekliyor,Geldiklerini uzaktan taa uzaktan görünceDünyalar benim oluyordu.Sonra yaz geldiDoğum günüme iki gün kalmıştıHerkes ne istersin diyorduBen susuyordumİçimden hiçbir şey istemek gelmiyordu.Sonra sonra ne olduysa o gece oldu.O gece annemin sessiz hıçkırıkları depreme dönüştü sankiBen odamdan çıkarken içerden sesler geliyorduHem ev ne çok kalabalıktıHalamlar ağlıyor, büyük annem ağıt yakıyordu.Dedem kuran okuyorKomşular beni tutuyordu