Ben kalem, hayat şiir, kağıt yatar zaman yazarBelki bir gün görüşürüz müzik ritimle mezar kazarSanki her gün pazar, sanki her gün aynıİçimde küçük çocuk yitirdi hevesiniÇok küçüktük müziği kendime bir yol seçinceNe büyük iş başarmıştık oysa sınıfı geçinceUzun yoldan dönünce, yanarsın çok sevinceBense kendimce hayat bir bilmeceİlk dizim kanadığında ben kendimle yarıştımMavi hayallerim var zamanla siyaha karıştıSonra senle karşılaştım geçti yıllar alıştımHayal kırıklığıyla ilk sen gidince tanıştımYaşam damarlarım da var ki kalbim atar devriyeGözünde çok büyüttü ve korktu kaçtı dev diyeMuhtaç olsa sevgiye terazi gözden akar mıNe yapmalıydı kal diye hayat bu yaşam bahaneYa gün doğmadan, zaman dolmadanÖmür bitmeden gelYa da git tarih bile unutsun seniGit çiz kendine Çin SeddiYa yolu bilmeden, sonu düşünmedenNasıl gidersen gitYa da kal al aklı başımdan yoksaBenle durursa delireceğimTanımazsın beni sen el olursanSevemezsin beni seni unutursamGöremezsin beni sana kör olursamDuyamazsın beni sana sağırsamNe bileyim evlat öyle güldü ki o sandımKendime geldim farkına vardım yol aldımGünler geceler haftalar sürdüKalbimi diktik sen yokkenÇekip gidecek olan hiç gelmesin boşaİyi bu adam bakma biraz deli meliEserse aklı o an seni görmeliDüşerse kalkar baştan denemeliHer şey bitti diyememeli yaniVar yoktan anlamaz hayatımGülerek ömrümü çalıyorAkılda tamamen bitse varlığınKalbim sen var gibi yapıyorGel gitten ağlamaz mı kalbinDiyemem gözüm hep seni arıyorGüneş yine batıyor, etkin bitiyorBak koca bir ömür daha bitiyorYa gün doğmadan, zaman dolmadanÖmür bitmeden gelYa da git tarih bile unutsun seniGit çiz kendine Çin SeddiYa yolu bilmeden, sonu düşünmedenNasıl gidersen gitYa da kal al aklı başımdan yoksaBenle durursa delireceğim