Mayıs ayının rüzgarları yağmur olup damladıGeç oldu anladım da sen de bi ben kalmadıNe yapsamda geriye döndüremem artık zamanıKabullenmem gerektiğine hiç bu denli kanmadımBi yangın hayal et sen, kalbinin içindeÖzü ben közü sen, sönmeyen biçimdeÇıkmıyorsun içimden tanıyamadım kimim benNe geldiyse başıma, seni anlatan şu dilimdenBen ölürken gül de, ben gülerken ölmeBen ölürken gülmem, sen gülerken öldeMesafeler olsa dahi hep yanında gölgemGönül severse der inan kusur falan görmemUzun bi yoldayım ve yanıma biraz sen aldımTek çıkmazım sensin inan, gözlerimi sel aldıVe bir tek özlemine karşı gelemez ki kel aklımBen bir saat olsam, inan sende durur hep aklımBir şairin kalemi çok kıymetlidir bilinsinSen yoluna kırdım onu en iyi sen bilirsinBilgiye aç bi insana sen en güzel ilimsinSenin de hayallerin bin ölüp bir dirilsinİşte o gün geldiğinde ne yaşadığımı anlarsınİhanetin rüzgarıyla dallarından sarkarsınİşte o gün gözlerimden yağmur gibi damlarsınSevilmeyem yemek misali tabaklardan artarsınKendini hapsedecek boş bi kuytu ararsınKi zaman geçince acının azalcağını sanarsınBilirim geçmez, inan aynı yerden kanarsınBelkide bir kez sönüp, binlerce kez yanarsınYıllar beni değiştirdi görsen zor tanırsınBu şehre bi aşk ektim, gözlerinden anılsınTüm herkesi duyarsın da bir tek bana sağırsınKi sen bugüne kadar çektiğim en büyük kahırsınSeni senle değil de seni sensiz yazmakTıpkı bir okyanusu en derininden kazmakİnan ki zoruma gidiyo boşa vuruyo kazmamKurtuluş günü yakında biraz fazla azdan.