Buğulu camlardan bakınca göremedim ben huzuruÇünkü hayat denen illet bence fazla fluğduİstenilen neydi ha çiğnemek mi gururuKafamda bir savaş var ve çatışmaktan yoruldum(Yoruldum) Geçmişin gölgesinde hep iz kalırHer insan mutlu olmak ister birazda risk alıpBu ölen bütün duyguların katilini biz sanıpSiz hep masum koltuğundasınız lakin biz sanıkYaşam senaryosu her zaman yalanla geçerken Ben harbiden de sıkıldım mutluluk rolü yaparkenVakitse hayli erken ama karardı gözlerimBir insana en çok koyan şey ihanetin sözleriBen özledim çocukluğumda ki huzurlu yıllarıParasızlık şanssızlık hiç birinde yılmadımArtık gücümde kalmadı fakat şart olur dayanmakBu durumda yaptığım tek şey ise rabbe sığınmakEvim sanki hapishane dertlerimse gardiyanRuhuma işkencelerle hiç bitmiyor vardiyamKaranlıktan kurtaracak o melekler vardı yaKaç gecedir bekliyorum hiçbiri yok ortadaDualarım var Allah'a isteğimse yardım eliDüşlerimse düşman oldu gelip bana yardım edinYardım edin nerdesiniz boğar beni duygu seliGözlerimde kararma var derinden bir uyku gelirMayın tarlasında seksek oynayan bir insanımHer tarafta şeytan var göremiyorum ben insanıDilsiz olan duyguların var mıdır ki lisanıHuzur çölde yağmur oldu şimdilerde varsayımHayat sanki geri sayım ve vakit hayli azaldıÇığlıklarla acı çekerken düşmanımsa haz aldıOnlar her zaman gülerken mutsuzluğumu yazardım Aslında aldığım her nefes bana bir nevi zarardı