Verse 1:Yanıma doğru gel, uzakta durma sahiBugün kalenderim yüreksizin yüreklisindenYanıma doğru gel uzakta durma sahiGünün demindeyim yürekliyim yüreksizindenBu beste gözlerimde kan,Ciğerlerimde katran, masamda hüsranBu beste cehennemde yan diye (yan diye)Yanıma doğru gel de ısrar etmem “kal” diyeDilimden düşenler bu yürek sayesindeGözümden düşenlerde tıpkı böyleBu Rabb’imin bir imtihanı biliyorumDerdi verdi sonra sabrı verdi peşineİçimde bir çocuk var halâ yaşıyor olmalıKör bir kurşun kaderim oldu hayattan kopmadımAnnem “haylaz oğlum” derdi bende kızmadımHuzur bir kez duvarlarımdan içeri doğru sızmadıNakarat:Mutluluk denen o duygu ellerimde prangaOna ulaşmam gerekliydi zincirlerimi kır amcaZafer bu dünyanın ödülü bence,Kazandığını sandılar bu kalbi defalarca kırınca Bakınca gördüğüm suratlar artık eskimiş,“Karakter” denen o meyve zamanla ekşimişBe sahiden girmem bu bahçeyeYemem bir meyve daha haramdır nefsimeVerse 2:Kalandır geriye dert, yalandır ömüre biçilen bir süreHayattan habersizce yaşamışım ben bir süreUyandım vakit gelince“Uyan” diyen nefesler hissedince ensemdeKirinden arındım sokakların nihayetinde,Artık herşey ellerimde benim kontrolümdeHain olmasın bir insan hayat tatilindeBen ne insanoğlu gördüm oturdumda katiliyleGözümden düşen parça yerine gelmezYüzünden çıkanlarda iflah olmazAnnem her zaman diyordu “oğlum değmez”Oysa hiçbir kurşun adres sormazYürekten yazan şairler, yalan söylemezYazdıklarımı yürekten duyanlar anlam sormazMutlu bir günün hayali fazla sürmezZamanı geldiğinde gülerim elbet son kezNakarat x2:Mutluluk denen o duygu ellerimde prangaOna ulaşmam gerekliydi zincirlerimi kır amcaZafer bu dünyanın ödülü bence,Kazandığını sandılar bu kalbi defalarca kırıncaBakınca gördüğüm suratlar artık eskimiş,“Karakter” denen o meyve zamanla ekşimişBe sahiden girmem bu bahçeyeYemem bir meyve daha haramdır nefsime